انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 Behavioral Analysis of Motorcyclists Using Simulation and the Development of Behavioral Models رفتارشناسی موتورسیکلت‌سواران با استفاده از شبیه‌سازی و توسعۀ مدل‌های رفتاری 187 200 242446 10.22034/judpm.2026.570426.1083 FA حمیدرضا بهنود دانشیار، گروه مهندسی عمران ـ حمل‌ونقل، دانشکدۀ فنی‌ و مهندسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران 0000-0002-0316-2043 سعدی رسولی دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مهندسی عمران ـ حمل‌ونقل، دانشکدۀ فنی‌ و مهندسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران 0009-0003-0749-0647 Journal Article 2025 11 22 The behavior of motorcyclists is one of the key determinants of traffic safety and the reduction of road accidents. Motorcycles are more at risk of accidents due to their specific characteristics, including the lack of adequate physical protection and the high mobility of drivers. A detailed analysis of the behavior of this group of road users, especially using well-known behavioral models such as the Theory of Planned Behavior (TPB) and the Motorcycle Rider Behavior Questionnaire (MRBQ), can help predict risky behaviors and improve safety policies. In addition, the use of computer simulations in the analysis of motorcyclist behavior allows for the examination of their reactions in controlled and diverse environments, which may not be possible in the real world for reasons of cost and safety. The main objective of the study is to provide a comprehensive framework for analyzing motorcycle rider behavior based on the Theory of Planned Behavior (TPB) and the Motorcycle Rider Behavior Questionnaire (MRBQ) and its application in traffic simulations. The research method is based on a literature review and selected studies are collected from reputable international databases. A review of previous studies shows that qualitative data from TPB and MRBQ can be converted into quantitative parameters using methods such as numerical scoring (Likert scale) and component weighting. When these parameters are integrated into traffic simulation models, it is possible to analyze different scenarios and predict the risk of motorcyclist behavior with higher accuracy. رفتار موتورسیکلت‌سواران یکی از عوامل کلیدی تعیین‌کننده در ایمنی ترافیکی و کاهش تصادفات جاده‌ای به شمار می‌آید. موتورسیکلت‌ها به دلیل ویژگی‌های خاص خود، از جمله نبود محافظ فیزیکی مناسب و تحرک بالای رانندگان، بیشتر در معرض خطر حوادث قرار دارند. تحلیل دقیق رفتار این گروه از کاربران راه، به‌ویژه با استفاده از مدل‌های رفتاری شناخته‌شده مانند نظریۀ رفتار برنامه‌ریزی‌شده (TPB) و پرسشنامۀ رفتار رانندۀ موتورسیکلت (MRBQ)، می‌تواند به پیش‌بینی رفتارهای پرخطر و بهبود سیاست‌های ایمنی کمک کند. علاوه بر این، استفاده از شبیه‌سازی‌های کامپیوتری در تحلیل رفتار موتورسیکلت‌سواران، امکان بررسی واکنش‌های آنان در محیط‌های کنترل‌شده و متنوع را فراهم می‌کند که در دنیای واقعی ممکن است به دلایل هزینه و ایمنی قابل انجام نباشد. هدف اصلی مطالعه، ارائۀ چارچوبی جامع برای تحلیل رفتار رانندگان موتورسیکلت بر اساس نظریۀ رفتار برنامه‌ریزی‌شده (TPB) و پرسشنامۀ رفتار رانندۀ موتورسیکلت (MRBQ) و اعمال آن در شبیه‌سازی‌های ترافیکی است. روش پژوهش مبتنی بر مرور ادبیات سیستماتیک است و مطالعات منتخب از پایگاه‌های معتبر بین‌المللی جمع‌آوری شده‌اند. مرور مطالعات پیشین نشان می‌دهد داده‌های کیفی حاصل از TPB و MRBQ می‌توانند با استفاده از روش‌هایی مانند نمره‌دهی عددی (Likert scale) و وزن‌دهی مؤلفه‌ها به پارامترهای کمی تبدیل شوند. وقتی این پارامترها در مدل‌های شبیه‌سازی ترافیک ادغام شوند، امکان تحلیل سناریوهای مختلف و پیش‌بینی ریسک رفتار موتورسیکلت‌سواران با دقت بیشتری فراهم می‌شود. ترکیب داده‌های روانشناختی با مدل‌های شبیه‌سازی می‌تواند ابزاری مؤثر برای تحلیل و پیش‌بینی رفتار موتورسواران و طراحی سیاستگذاری‌های ایمنی شهری باشد.

https://www.judpm.ir/article_242446_0c8548fb6c54864713b5c16cbb80b328.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 Climate Change Adaptation Policy in Tehran: Reinterpreting Spatial Precipitation Patterns over the Next 20-Year سیاستگذاری انطباق با تغییر اقلیم در تهران؛ بازخوانی الگوی تغییرات مکانی بارش در افق ۲۰ سال آینده 201 211 242503 10.22034/judpm.2026.568604.1078 FA محمدرضا فرزانه عضو هیئت علمی گروه مهندسی محیط زیست و پایش آلاینده‌ها، پژوهشکدۀ محیط زیست و توسعۀ پایدار، تهران، ایران محمد عبدالحسینی عضو هیئت علمی گروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گلستان، ایران Journal Article 2025 11 28 The development of the Tehran metropolis requires adherence to spatial planning and resource capacity, especially hydrological limits. This study analyzes the impacts of climate change on precipitation distribution in Sub-basin 4133, which affects Tehran's urban policymaking. Given limited high-altitude observational data, TerraClimate reanalysis data were validated (R^2 > 0.85). Precipitation patterns from the past 70 and 20 years were studied, and future changes under four Shared Socioeconomic Pathways (SSPs) were projected using the median of five CMIP6 models with the Change Factor downscaling method. Results show a "spatial contraction of high-precipitation zones" in the last 20 years, decreasing the basin's hydrological inflow. Future projections indicate an inevitable precipitation decline even under the sustainable scenario (SSP1-2.6), with the pessimistic scenario (SSP5-8.5) predicting a severe water resource collapse in northern highlands (below 190 mm). This, potentially worsened by Tehran's Urban Heat Island (UHI), could lead to destructive flash floods, reduced soil permeability, compromised groundwater recharge, and increased land subsidence in southern districts. The findings underscore the critical need for urban regeneration to implement the "Sponge City" model and update spatial planning documents according to the basin's revised ecological capacity. توسعۀ کلان‌شهر تهران نیازمند انطباق با سیاست‌های آمایشی و توجه به ظرفیت برد منابع، به‌ویژه محدودیت‌های هیدرولوژیکی است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی اثرات تغییر اقلیم بر توزیع فضایی بارش در زیرحوضۀ کد ۴۱۳۳ از محدوده‌های حوضۀ آبریز دریاچۀ نمک (شامل محدودۀ شهر و پیرامون شهر تهران) و تبیین پیامدهای آن برای سیاستگذاری شهری تهران انجام شده است. با توجه به خلأ آماری در ارتفاعات، ابتدا داده‌های بازتحلیل پایگاه تراکلایمت اعتبارسنجی شد. سپس، وضعیت بارش در دوره‌های ۷۰ و ۲۰ سالۀ اخیر تحلیل و تغییرات آتی تحت چهار سناریوی مسیر مشترک اجتماعی ـ اقتصادی (SSPs) با بهره‌گیری از شاخص میانه ۵ مدل از مدل‌های مورد تأیید ششمین گزارش هیئت بین الدولی تغییر اقلیم و با استفاده از روش ریز‌مقیاس‌نمایی ضریب تغییرات تصویرسازی شد. یافته‌ها نشان‌دهندۀ وقوع پدیدۀ انقباض مکانی پهنه‌های پرباران در ۲۰ سال اخیر است که به کاهش ورودی هیدرولوژیک حوضه منجر شده است. نتایج آینده‌پژوهی بیانگر آن است که حتی در سناریوی پایدار (SSP1-2.6)، کاهش بارش اجتناب‌ناپذیر بوده و در سناریوی بدبینانه (SSP5-8.5)، زوال ساختاری منابع آب در ارتفاعات شمال (کاهش به زیر ۱۹۰ میلی‌متر) رخ خواهد داد. این روند، می‌تواند رژیم بارش‌ها را به سمت رگبارهای مخروب سوق داده که با کاهش نفوذپذیری، ‌به قطع تغذیۀ سفره‌های زیرزمینی و تشدید فرونشست زمین در مناطق جنوبی شهر تهران منجر ‌شود. نتایج این تحقیق بر ضرورت برنامه‌های بازآفرینی شهری و بازنگری در اسناد آمایشی بر مبنای توان اکولوژیکی جدید حوضه تأکید دارد.

https://www.judpm.ir/article_242503_75939ac1a83f11e31820b1dbab80eef7.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 Strategic Assessment Framework for Soft Mobility Network Development in Urban Revitalization: Insights from Pedestrian and Cycling Path Planning in District 2 of Tehran Municipality توسعۀ استراتژیک شبکۀ تحرک نرم در باززنده‌سازی فضای شهری: بینش‌هایی از طرح‌ریزی مسیر پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری سرزندگی شهرداری منطقۀ 2 تهران 213 232 242557 10.22034/judpm.2026.572668.1085 FA مهدی صالحی شهرداری تهران و گروه مهندسی معماری دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران محمدحسین بوچانی استادیار، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مرضیه صمدی فروشانی استادیار، دانشکدۀ مهندسی صنایع، دانشگاه ایوان‌کی، ایوان‌کی، ایران اسماعیل غفاری شهرداری تهران و گروه مدیریت دولتی (گرایش خط‌مشی‌گذاری عمومی)، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 11 28 The rapid growth of cities and the consequences of climate change, the energy crisis and dependence on private cars have highlighted the necessity of urban regeneration and the development of soft mobility infrastructure (walking and cycling). The current research aims to integrate the development strategy of the soft mobility network in the planning process of revitalization of urban spaces, while providing a strategic evaluation framework for the regeneration of urban spaces, and identifying the development strategies of the soft mobility network in the revitalization of urban space based on a systemic intervention process in the planning of the walking and cycling routes of the 2nd district of Tehran municipality. For this purpose, first by reviewing the literature and reviewing the international documents, the strategic evaluation framework of urban regeneration was developed and using the methodology of revealing and testing strange assumptions (SAST), with the participation of organizational decision makers while revealing the strategic assumptions of soft network development in urban revitalization, after dialectical discussions, the synthesis and integration of system development strategies were conducted and based on the level of importance and assurance of the correctness of the assumption of the secure planning area, it was presented. The research findings indicate that the proposed strategies have mainly focused on the physical-spatial dimensions, safety, welfare and health of users; measures such as connecting parks, constructing pedestrian and bicycle bridges, separating paths, installing safety signs and equipment, emergency and medical services, and creating service and welfare stations, and some solutions in the dimensions of social justice, institutional participation and technological innovation have also been considered. However, improving the dimensions of socio-economic resilience and evaluation frameworks based on users' perceptions of the areas that can be developed in the vitality path were identified. رشد سریع شهرها و پیامدهای ناشی از تغییرات اقلیمی، بحران انرژی و وابستگی به خودروهای شخصی، ضرورت بازآفرینی شهری و توسعۀ زیرساخت‌های تحرک نرم (پیاده‌مداری و دوچرخه‌سواری) را بیش از پیش برجسته ساخته است. پژوهش حاضر با هدف ادغام استراتژی توسعۀ شبکۀ تحرک نرم در فرایند طرح‌ریزی باززنده‌سازی فضاهای شهری، ضمن ارائۀ چارچوب ارزیابی استراتژیک بازآفرینی فضاهای شهری به شناسایی استراتژی‌های توسعۀ شبکۀ تحرک نرم مبتنی بر یک فرایند مداخلۀ سیستمی در طرح‌ریزی مسیر پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری سرزندگی شهرداری منطقۀ 2 تهران پرداخته است. برای این‌منظور، ابتدا با بررسی ادبیات و مرور اسناد بین‌المللی چارچوب ارزیابی استراتژیک بازآفرینی شهری تدوین و با استفاده از روش‌شناسی آشکارسازی و آزمودن پیش‏فرض‏های استراتژیک (SAST)، با مشارکت تصمیم‏گیران سازمانی ضمن آشکارسازی پیش‏فرض‌های استراتژیک توسعۀ شبکۀ نرم در باززنده‌سازی شهری، پس از مباحثات دیالکتیکی به سنتز و یکپارچه‏سازی راهکارهای توسعۀ سیستم پرداخته و مبتنی بر میزان اهمیت و اطمینان از درستی پیش‏فرض منطقه برنامه‏ریزی مطمئن ارائه شد. منطبق با تحلیل محتوای کیفی، مضامین چارچوب ارزیابی در ده زمینۀ موضوعی شامل کالبدی و فضایی، دسترسی عادلانه، حکمرانی مشارکتی، تاب‌آوری اقتصادی ـ اجتماعی یکپارچه، سلامت و رفاه، ایمنی و امنیت، هوشمندسازی و فناوری‌های نوین، استفادۀ کارآمد از منابع، مدیریت محیط زیست و حفاظت از میراث تدوین و بر آن مبنا استراتژی‌های توسعه تحرک نرم در طرح‌ریزی مسیر سرزندگی شناسایی شد. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که بیشترین تمرکز استراتژی‌های بازآفرینی مسیر سرزندگی بر ابعاد کالبدی ـ فضایی، ایمنی و سلامت کاربران؛ اقداماتی همچون اتصال پارک‌ها، احداث پل‌های پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، جداسازی مسیرها، نصب علائم و تجهیزات ایمنی، خدمات اورژانس و فوریت‌های پزشکی و ایجاد ایستگاه‌های خدماتی و رفاهی را در بر دارد و ابعاد دسترسی و عدالت اجتماعی، مشارکت نهادی و نوآوری فناورانه نیز مورد توجه بوده است. با این‌حال، بهبود ابعاد تاب‌آوری اقتصادی ـ اجتماعی یکپارچه و چارچوب‌های ارزیابی مبتنی بر ادراک کاربران از زمینه‌های قابل توسعۀ مسیر سرزندگی است.

https://www.judpm.ir/article_242557_bceae90fec5187edc3831673fb5055dc.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 07 02 Modeling Rear-End and Lane-Change Crash Severity Of Passenger Vehicles At Urban Roundabouts مدل‌پیش‌بینی شدت تصادفات جلو ‌به‌ عقب و تغییر خط خودروهای سواری در میدان شهری 233 247 244233 10.22034/judpm.2026.574180.1088 FA علی رحمانی دانشجوی دکتری مهندسی راه ‌و‌ ترابری، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین‌، ایران 0009-0001-5723-1593 امین میرزا بروجردیان دانشیار گروه مهندسی راه ‌و‌ ترابری و رئیس مرکز تحقیقات راه و ترابری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2025 11 28 Predicting crash severity based on recorded crash data is associated with several challenges, including limited accessibility, incomplete information, and potential reporting errors. Consequently, surrogate safety measures provide a proactive approach that reduces reliance on crash data and enables the assessment of factors influencing crash severity prior to crash occurrence. Urban roundabouts, as intersections with a circular central island, play an important role in moderating vehicle speeds, making the analysis of factors affecting interaction severity particularly relevant. In this study, aerial image processing techniques were used to analyze rear-end interactions among passenger cars at the Roudband roundabout, located in Dezful County, Khuzestan Province, Iran. Performance-related variables were extracted using safety analysis software, and gamma regression models were employed to examine the factors influencing interaction severity. Surrogate safety measures, including time to collision (TTC), were used as the dependent variable to evaluate factors affecting the severity of rear-end and lane-change interactions. The results indicate that maximum speed has the strongest effect in the final rear-end interaction model, such that a one-unit increase in maximum speed leads to a 0.488-unit reduction in interaction severity. This finding highlights the statistically significant mitigating effect of maximum speed on the safety level of traffic interactions and demonstrates the influence of speed variations on reducing interaction severity at urban roundabouts. پیش‌بینی شدت تصادفات بر پایۀ داده‌های ثبت‌شده، به ‌دلیل محدودیت‌های دسترسی، ناقص‌ بودن اطلاعات و احتمال بروز خطا در فرایند ثبت، با دشواری‌هایی همراه است. به همین‌دلیل، استفاده از معیارهای جایگزین ایمنی به ‌عنوان رویکردی پیش‌نگر می‌تواند وابستگی به داده‌های تصادفات را کاهش دهد و امکان تحلیل عوامل اثرگذار بر شدت حوادث را پیش از وقوع فراهم کند. میدان‌های شهری به‌ عنوان یکی از انواع تقاطع‌های دارای جزیرۀ مرکزی دایره‌ای، نقش مؤثری در تعدیل سرعت وسایل نقلیه داشته و بررسی عوامل مؤثر بر شدت تداخلات در آن‌ها اهمیت دارد. در این مطالعه، با استفاده از پردازش تصاویر هوایی، تداخلات جلو به عقب خودروهای سواری در میدان رودبند واقع در شهرستان دزفول، استان خوزستان، مورد تحلیل قرار گرفت. مقادیر ویژگی‌های عملکردی از طریق نرم‌افزار تحلیل ایمنی استخراج شد و سپس رگرسیون گاما برای بررسی عوامل مؤثر بر شدت تداخلات به ‌کار گرفته شد. در این پژوهش، معیارهای جایگزین ایمنی از جمله زمان تا برخورد (TTC) به ‌عنوان متغیر وابسته مورد استفاده قرار گرفت تا عوامل مؤثر بر آن به ‌عنوان معیاری جایگزین برای شدت تداخلات جلو به عقب و تغییرخط بررسی شود. نتایج نشان داد بیشینۀ سرعت بیشترین اثر را در مدل نهایی تداخلات جلو به عقب دارد؛ به ‌طوری ‌که با افزایش هر واحد در مقدار بیشینۀ سرعت، شدت تداخل به میزان 488/0 واحد کاهش می‌یابد. این یافته بیانگر نقش کاهنده و معنادار سرعت بیشینه بر سطح ایمنی تداخلات است و نشان می‌دهد تغییرات سرعت می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر کاهش شدت تداخلات و بهبود ایمنی در میدان‌های شهری داشته باشد.

https://www.judpm.ir/article_244233_976c5cfac2ccda5a23ca8105f7225789.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 Performance Evaluation and Organizational Transparency in Tehran Municipality: Transition from a Control Model to a Learning and Open-Data Model (Case Study: 22 Districts) ارزیابی عملکرد و شفافیت سازمانی در شهرداری تهران؛ گذر از مدل کنترلی به مدل یادگیرنده -داده‌باز (مطالعۀ موردی: مناطق 22گانه) 249 262 238581 10.22034/judpm.2026.562557.1075 FA الهام سنگی پژوهشگر مستقل برنامه‌ریزی شهری، دانش‌آموختۀ کارشناسی‌ارشد طراحی و برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای، تهران، ایران 0000-0003-2989-8830 علی جعفری شهرستانی دانش‌آموختۀ دکتری توسعۀ اقتصاد و برنامه‌ریزی، دانشکدۀ علوم اقتصادی، دانشگاه علامه طباطبائی(ره)، تهران، ایران Journal Article 2025 10 23 This study investigates how transitioning from a traditional control‑oriented administrative paradigm to a learning‑oriented and open‑data governance model can enhance performance evaluation and organizational transparency in the Municipality of Tehran. Using all 22 municipal districts as an empirical setting, the research examines the relationships between managerial development, organizational learning orientation, open data practices, and transparency outcomes. A quantitative approach was adopted, and data were collected through a structured questionnaire administered to managers and administrative experts across seven functional domains: infrastructure and urban development, human resources, budgeting and finance, public participation, information technology, service delivery, and regulatory compliance. Structural equation modeling (SEM) using maximum likelihood estimation was employed for analysis. The model demonstrated acceptable goodness‑of‑fit indices (CFI=0.94, TLI=0.91, RMSEA=0.058, χ²/df=2.45). Results indicate that managerial development significantly improves both information transparency (β=0.54) and accountability transparency (β=0.62). The findings highlight the role of learning‑based management and open data practices in strengthening transparency and improving municipal performance evaluation systems. ارزیابی عملکرد در نظام‌های مدیریت عمومی نوین تنها ابزار کنترل اداری نیست، بلکه سازوکاری برای ارتقای شفافیت، پاسخ‌گویی و یادگیری سازمانی به شمار می‌آید. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تأثیر شاخص‌های ارزیابی عملکرد مناطق 22گانۀ شهرداری تهران بر ابعاد شفافیت سازمانی (اطلاعاتی، فرایندی و پاسخ‌گویی) انجام شده است. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی است. داده‌ها از طریق ترکیب روش‌های اسنادی، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با مدیران ارزیابی، و پرسشنامه‌های تخصصی گردآوری شد و تحلیل روابط میان متغیرها با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) در نرم‌افزار SmartPLS صورت گرفت. نتایج مدل نشان داد میان عملکرد سازمانی و شفافیت رابطه‌ای مثبت و معنادار برقرار است؛ به‌ویژه، شاخص «توسعۀ مدیریت و هوشمندسازی» اثر قابل‌ توجهی بر شفافیت اطلاعاتی (β=0.54) و شاخص «بازخورد شهروندان» بیشترین اثر را بر شفافیت پاسخ‌گویی (β=0.62) دارد. با این‌حال، عدم یکپارچگی میان شاخص‌ها و محدودیت در انتشار همگانی نتایج ارزیابی، مانع تحقق شفافیت نهادی کامل است. نتایج تحلیلی نشان می‌دهد نظام ارزیابی عملکرد شهرداری تهران هنوز در مرحلۀ کنترل سلسله‌مراتبی متوقف شده و به ظرفیت یادگیری سازمانی و حکمرانی داده‌باز دست نیافته است. بر این‌اساس، گذار از مدل کنترلی به مدل یادگیرنده و مشارکتی مبتنی بر داده‌های باز می‌تواند زمینه‌ساز شفافیت پایدار و اعتماد عمومی در مدیریت شهری تهران باشد.

https://www.judpm.ir/article_238581_3c5333d778e4e84102b95ffc7033770e.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 A Strategic Framework for Smart Oversight Based on Machine Learning in Urban Management in Iran: A Grounded Theory Approach (Case Study: Tehran Municipality) چارچوب راهبردی نظارت هوشمند مبتنی بر یادگیری ماشین در مدیریت شهری ایران؛ رویکرد نظریۀ زمینه‌ای (مطالعۀ موردی: شهرداری تهران) 263 281 240721 10.22034/judpm.2026.562470.1076 FA بهاره پوریمینی دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ علوم اجتماعی علامه طباطبائی، ایران علیرضا جالینوس مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات، دانشگاه فردوسی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، مشهد، ایران Journal Article 2025 10 23 The increasing complexity of administrative processes and the expansion of organizational data have highlighted the need for intelligent and data-driven monitoring in urban management. This study aimed to design a contextual model of intelligent monitoring for Tehran Municipality using a grounded theory approach. Data were collected through semi-structured interviews with 12 experts in urban management, administrative supervision, information technology, and data governance and analyzed through open, axial, and selective coding. The findings identified three main categories influencing intelligent monitoring: causal conditions, contextual conditions, and intervening factors. Four key strategies were also extracted, including the development of AI infrastructure, human empowerment, intelligent policymaking, and machine learning-based monitoring indicators. The results indicate that intelligent monitoring can enhance transparency, reduce corruption and administrative deviations, improve data-driven decision-making, and strengthen public trust in urban management. The proposed model provides a practical framework for implementing intelligent monitoring in municipalities. در سال‌های اخیر، پیچیدگی فرایندهای اداری و گسترش داده‌ها، نیاز به استقرار نظارت هوشمند و داده‌محور در مدیریت شهری را افزایش داده است. پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل بومی نظارت هوشمند برای شهرداری تهران انجام شد. این مطالعه از رویکرد کیفی نظریۀ زمینه‌ای برای شناسایی شرایط، راهبردها و پیامدهای استقرار نظارت هوشمند بهره گرفت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 12 نفر از مدیران شهری، کارشناسان نظارت و سلامت اداری، متخصصان فناوری اطلاعات و خبرگان حکمرانی داده جمع‌آوری و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد استقرار نظارت هوشمند تحت تأثیر سه دسته عامل قرار دارد: شرایط علّی (نارسایی‌های فنی، انگیزه‌های نهادی و فرایندی)، شرایط زمینه‌ای (زیرساخت داده، بلوغ دیجیتال و سیاست‌های کلان حکمرانی هوشمند) و عوامل مداخله‌گر (مقاومت سازمانی، محدودیت‌های فنی، سوگیری الگوریتمی و چالش‌های حریم خصوصی). بر اساس این یافته‌ها، چهار راهبرد کلیدی شامل توسعۀ زیرساخت داده و هوش مصنوعی، توانمندسازی انسانی و فرهنگی، تنظیم‌گری و سیاستگذاری هوشمند، و طراحی شاخص‌ها و هشدارهای مبتنی بر یادگیری ماشین شناسایی شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد تحقق نظارت هوشمند، در صورت هم‌زمانی پیش‌نیازهای فنی، نهادی و فرهنگی، می‌تواند به افزایش شفافیت، کاهش انحرافات و فساد، ارتقای تصمیم‌گیری داده‌بنیاد و تقویت اعتماد عمومی در مدیریت شهری منجر شود. مدل ارائه‌شده می‌تواند به ‌عنوان چارچوبی سیاستگذارانه و اجرایی برای استقرار نظارت هوشمند در شهرداری‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.judpm.ir/article_240721_8c88b34cd6ffd2d702864871eafd7091.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 07 02 Comparative Evaluation of Traffic Calming Measures Effectiveness in Reducing Vehicle Speeds (A Field Study in Tehran) ارزیابی تطبیقی اثربخشی ابزارهای آرام‌سازی ترافیک در کاهش سرعت وسایل نقلیه (مطالعۀ میدانی خیابان‌های تهران) 283 298 244599 10.22034/judpm.2026.577927.1094 FA حسن خاکسار استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران 0000-0003-0291-9128 پیام معینی کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2025 10 23 Traffic calming measures are widely used in urban streets to reduce vehicle speeds and improve road safety. This study evaluates the effectiveness of several traffic calming measures implemented in Tehran, including plastic speed humps, sinusoidal speed humps, median islands, pavement treatments, and rumble strips. Vehicle speeds were collected under free-flow traffic conditions using laser speed measurement devices. A before–after analysis framework was adopted, and independent sample t-tests were used to compare vehicle speeds before and at the location of each traffic calming measure. The results indicate that plastic speed humps, plastic speed humps combined with median islands, and sinusoidal speed humps produced the greatest reductions in vehicle speed. In contrast, rumble strips did not show statistically significant effects on speed reduction. The findings also demonstrate that speed reduction generally begins before the installation point and gradually recovers after passing the calming device. Overall, the study confirms that properly designed traffic calming measures can effectively reduce operating speeds and improve urban traffic safety. Combined calming strategies were found to be more effective than isolated measures. The results can support evidence-based decision-making for selecting suitable traffic calming measures in urban streets. در دهه‌های اخیر، با توسعۀ فناوری‌های نوین و گسترش سبک زندگی ماشینی در شهرها، امکان جابه‌جایی در معابر با سهولت و آزادی بیشتری فراهم شده است. این افزایش تردد و رشد سرعت سفرهای درون‌شهری موجب بالا رفتن تعداد تصادفات به‌ویژه در معابر شهری شده است. سرعت غیرمجاز از عوامل اصلی بروز سوانح جرحی و فوتی به شمار می‌رود و به همین‌دلیل، مدیران شهری همواره تلاش کرده‌اند با به‌کارگیری ابزارهای آرام‌سازی، جریان ترافیک را ایمن‌تر کنند. راهکارهای آرام‌سازی ترافیک معمولاً در معابر شریانی، جمع‌وپخش‌کننده و محلی اجرا می‌شوند و هدف آن‌ها، کاهش سرعت وسایل نقلیه و ایجاد محیطی امن‌تر برای کاربران آسیب‌پذیر است. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی و سنجش میزان اثربخشی انواع اقدامات آرام‌سازی ترافیک در شهر تهران است. برای این‌منظور، از آزمون t استفاده شده و میانگین سرعت وسایل نقلیه در نقطه‌ای پیش از محل اجرای اقدام (حدود ۱۰۰ متر قبل) با سرعت در محل اجرای ابزار آرام‌سازی مقایسه شده است. نتایج آزمون نشان می‌دهد به‌ترتیب «سرعت‌گیر پلاستیکی»، «سرعت‌گیر پلاستیکی همراه با جزیرۀ میانی»، «سرعت‌کاه قوسی»، و «سنگفرش همراه با جزیرۀ میانی» بیشترین میزان کاهش سرعت را ایجاد کرده‌اند. در مقابل، «نوار لرزاننده» تأثیری معنادار در کاهش سرعت نداشته و بی‌اثر تشخیص داده شده است.

https://www.judpm.ir/article_244599_df8a7fe04052a04f5a6f3252d3afb8cf.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 Optimizing Tourist Attraction in the Historic Khorramabad Valley: A Sustainable Urban Tourism Planning Approach بهینه‌سازی جذب گردشگر در درۀ تاریخی خرم‌آباد: با رویکرد برنامه‌ریزی گردشگری پایدار شهری 299 314 235947 10.22034/judpm.2025.556087.1071 FA علی اصغر عبدشاهی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران 0009-0007-8243-760X Journal Article 2025 10 23 The Historic Khorramabad Valley, one of Iran’s oldest human settlements and a UNESCO World Heritage Site, holds exceptional natural and cultural tourism potential, yet faces barriers in infrastructure, marketing, and planning. This study aimed to determine the optimal combination of tourism infrastructure, destination marketing, and cultural-recreational events to maximize tourist attraction using Response Surface Methodology (RSM) with Central Composite Design. The sample included 101 tourism practitioners in Lorestan, assessed via a 9-point Likert questionnaire under hypothetical scenarios. The quadratic model (R² = 0.9638) was optimal. Results revealed marketing with the strongest linear effect (coefficient 1.23), infrastructure with positive quadratic effect (increasing returns), and events with negative quadratic effect (diminishing returns beyond optimum). A positive marketing-events interaction indicated synergy. The optimal mix infrastructure and marketing at level 9, events at 8.015 yielded 7.98 attraction. Findings underscore the need for integrated, data-driven sustainable tourism planning. Recommendations include forming an inter-sectoral steering committee, phased infrastructure investment, smart marketing, and optimized event management. درۀ تاریخی خرم‌آباد به ‌عنوان یکی از زیستگاه‌های کهن بشری ایران و ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو، ظرفیت‌های منحصربه‌فردی در گردشگری طبیعی و فرهنگی دارد، اما چالش‌های زیرساختی، بازاریابی و برنامه‌ریزی مانع بهره‌برداری پایدار آن شده است. این پژوهش با هدف تعیین ترکیب بهینۀ سه عامل «زیرساخت گردشگری»، «بازاریابی و تبلیغات مقصد» و «رویدادهای فرهنگی ـ ‌تفریحی» برای بیشینه‌سازی جذب گردشگر، از روش مدل‌سازی سطح پاسخ با طرح مرکب مرکزی بهره گرفت. جامعۀ آماری شامل ۱۰۱ نفر از فعالان گردشگری لرستان بود و داده‌ها با پرسش‌نامۀ ۹‌درجه‌ای لیکرت در سناریوهای فرضی جمع‌آوری شد. مدل درجۀ دوم با ضریب تبیین 9638/0 بهینه انتخاب شد. نتایج نشان داد بازاریابی قوی‌ترین اثر خطی (ضریب 23/1)، زیرساخت اثر درجۀ دوم مثبت (بازدهی فزاینده) و رویدادها اثر درجۀ دوم منفی (اشباع پس از سطح بهینه) دارد. تعامل مثبت بازاریابی و رویدادها هم‌افزایی ایجاد می‌کند. ترکیب بهینه (زیرساخت و بازاریابی در سطح ۹، رویدادها در 015/8) جذب را به 98/7 می‌رساند. یافته‌ها بر ضرورت رویکرد یکپارچه و داده‌محور در برنامه‌ریزی گردشگری پایدار تأکید دارد. پیشنهادها شامل تشکیل کمیتۀ راهبری، سرمایه‌گذاری پلکانی زیرساختی، بازاریابی هوشمند و مدیریت بهینۀ رویدادها است.

https://www.judpm.ir/article_235947_098c49ad773b0194944780694c21040a.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 3 2 2026 06 01 Redefinition the Design Basics of Sacred Defense Museums in Iran Approaching of Islamic Civilization بازشناسی مبانی طراحی موزه‌های دفاع مقدس در ایران از منظر تمدن نوین اسلامی 315 337 242720 10.22034/judpm.2026.572859.1086 FA اصغر مولائی دانشیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-9458-040X Journal Article 2025 11 26 Museums are places of memory and space to preserve, introduce and publish the culture of the past and the works left from the past history of the land. Sacred defense museums are created as collections to collect, recognize and publish the culture of sacred defense and research in this direction. The necessity and importance of these museums can be derived from the intellectual foundations and religious, national and patriotic ideas. The country of Iran, focusing on Islamic and Iranian culture and foundations, and having gone through many wars and incidents in the battle with its many enemies, has a great history in the holy defense, which research is in line with what, why and how to design the museums of the holy defense. It can be a way to read and explain the future path. Therefore, this article aims to explain the dimensions and necessities of the design of sacred defense museums with a qualitative approach, which tries to do this research by studying case examples of war and military museums in different countries of the world and studying documents and libraries. . The results of this research show that the basics of designing war and military museums in world records, especially in western countries, include the defense of the homeland and homeland, displaying national honors and honoring the soldiers and officers who died and survived the war, as well as human rights with an emphasis It is about the killings and destruction left over from the First and Second World Wars and regional and local wars. But the foundations of the design of the sacred defense museums are based on the sanctity of defense and Islamic values, God-centered, Velayat-centered, and resurrection belief, which is manifested in the form of the concepts of martyrdom and sacrifice and through the tools, memories, wisdom, and sacrifices of warriors and martyrs, Martyrdom lifestyle, spirituality and requirements of Iranian-Islamic architecture and the urban Arsan pattern. موزه‌ها به عنوان مکان‌های خاطره و فضایی برای حفظ، معرفی و نشر فرهنگ گذشتگان و آثار به‌جا‌مانده از تاریخ گذشتۀ سرزمین هستند. موزه‌های دفاع مقدس به عنوان مجموعه‏‏هایی برای جمع‏آوری، شناخت و نشر فرهنگ دفاع مقدس و پژوهش در این راستا ایجاد می‏شوند. ضرورت و اهمیت این موزه‏ها می‏تواند برگرفته از مبانی فکری و اندیشه‏های دینی و ملی و میهنی باشد. کشور ایران با اتکا به فرهنگ و مبانی اسلامی و ایرانی و با پشت‌سر گذاشتن جنگ‌ها و حوادث متعدد در نبرد با دشمنان متعدد خود، تاریخچه‏ای عظیم در دفاع مقدس را دارد که پژوهش در راستای چیستی، چرایی و چگونگی طراحی موزه‏های دفاع مقدس می‏تواند به بازخوانی و تبیین مسیر آینده راهگشا باشد. بنابراین، این مقاله با هدف تبیین ابعاد و ضرورت‌های طراحی موزه‏های دفاع مقدس با رویکرد کیفی است که با مطالعۀ نمونه‏های موردی از موزه‏های جنگ و نظامی در کشورهای مختلف جهان و مطالعۀ اسنادی و کتابخانه‏ای سعی در انجام این تحقیق دارد. نتایج این پژوهش نشان می‏دهد مبانی طراحی موزه‏های جنگ و نظامی در سوابق جهانی به‌ویژه کشورهای غربی شامل دفاع از وطن و خاک میهن، نمایش افتخارات ملی و تکریم سربازان و افسران کشته‌شده و بازمانده از جنگ و نیز حقوق بشر با تأکید بر کشتارها و تخریب‌های به‌جا‌مانده از جنگ‌های جهانی اول و دوم و جنگ‌های منطقه‏ای و محلی است. اما مبانی طراحی موزه‏های دفاع مقدس با اتکا بر قداست دفاع و ارزش‌های اسلامی و خدامحوری و ولایت‏محوری و معادباوری است که در قالب مفاهیم شهادت و ایثار و از طریق ابزارها، خاطرات و رشادت‌ها و فداکاری‌های رزمندگان و شهدا، سبک زندگی شهدایی، معنویت و الزامات معماری ایرانی اسلامی و الگوی ارسن شهری تجلی می‏یابد.

https://www.judpm.ir/article_242720_a0e3174d1ccb07a8ceb711770440213a.pdf