انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 06 22 The Health and Social Effects Attributed to Waste Pickers in Large Cities بحران همه‌گیری بیماری‌ها وآسیب‌های بهداشتی و اجتماعی زباله‌گردی در کلان‌شهرها 111 124 219617 10.22034/judpm.2025.510741.1014 FA علی بهنامی دانشجوی دکتری، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران 0000-0001-9113-2102 حسن پاسالاری استادیار، مرکز تحقیات تکنولوژی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی ایران 0000-0002-6373-2327 میترا غلامی استاد گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران 0000-0003-3094-9893 Journal Article 2025 02 19 The world faces an unprecedented increase in solid waste generation due to population growth, urbanization, and changing consumption patterns. This growing waste crisis poses serious threats to both the environment and public health; it requires urgent attention. Effective waste management, with a strong emphasis on recycling, is crucial in mitigating these negative impacts. Recycling minimizes pressure on natural resources, energy consumption, and greenhouse gas emissions. In addition, it reduces the use of landfill and incineration options that lead to soil and air pollution. However, developing countries face significant challenges in recycling due to inadequate infrastructure, lack of integrated waste management systems, and limited public awareness. In these countries, informal waste pickers play a key role in recycling by collecting valuable materials such as plastics, metals, and paper. However, their unrecognized and unorganized work exposes them to severe health risks, including infections, musculoskeletal disorders, and exposure to hazardous substances. They also face economic vulnerabilities and social exclusion. Despite these hardships, economic necessity and limited job opportunities drive people to pick up waste. To improve this situation, waste pickers need to be integrated into municipal waste management programs through legal identification, health education, and access to health care services. Organizing them as municipal workers can be mutually beneficial, increasing urban cleanliness and economic efficiency while fostering a healthier and more sustainable society. جهان با افزایش بی‌سابقۀ تولید زبالۀ جامد به دلیل رشد جمعیت، شهرنشینی و تغییر الگوهای مصرف مواجه است. این بحران فزایندۀ زباله تهدیدهای جدی هم برای محیط زیست و هم برای سلامت عمومی ایجاد می‌کند و توجه فوری را می‌طلبد. مدیریت مؤثر زباله، با تأکید قوی بر بازیافت، در کاهش این اثرات منفی بسیار مهم است. بازیافت، فشار بر منابع طبیعی، مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به حداقل می‌رساند. علاوه بر این، استفاده از گزینۀ دفن و سوزاندن زباله که به آلودگی خاک و هوا منجر می‌شود را کاهش می‌دهد. با این‌حال، کشورهای در‌حال‌توسعه به دلیل زیرساخت‌های ناکافی، فقدان سیستم‌های مدیریت یکپارچۀ پسماند و آگاهی محدود عمومی با چالش‌های قابل توجهی در بازیافت مواجه هستند. در این کشورها، جمع‌کننده‌های غیررسمی زباله با جمع‌آوری مواد با‌ارزش مانند پلاستیک، فلزات و کاغذ، نقش کلیدی در بازیافت دارند. با این‌حال، کار ناشناخته و سازماندهی‌نشده، آن‌ها را در معرض خطرات شدید سلامتی، از جمله عفونت، اختلالات اسکلتی عضلانی، و مواجهه با مواد خطرناک قرار می‌دهد. آن‌ها همچنین با آسیب‌پذیری‌های اقتصادی و طرد اجتماعی مواجه هستند. با وجود این سختی‌ها، ضرورت اقتصادی و فرصت‌های شغلی محدود، افراد را به سمت جمع‌آوری زباله سوق می‌دهد. برای بهبود این وضعیت، جمع‌کننده‌های زباله باید از طریق شناسایی قانونی، آموزش بهداشت و دسترسی به خدمات مراقبت‌های بهداشتی، در برنامه‌های مدیریت زبالۀ شهری ادغام شوند. سازماندهی آ‌ن‌ها به عنوان کارگران شهرداری می‌تواند برای دو طرف سودمند باشد، نظافت شهری و کارایی اقتصادی را افزایش دهد و در عین حال جامعۀ سالم‌تر و پایدارتر را تقویت کند.

https://www.judpm.ir/article_219617_c4c08e44a7e26b6acf54cc969120307e.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 A Global Review of Artificial Intelligence Applications in Metropolitan Transportation واکاوی تجارب جهانی هوش مصنوعی در حوزه‌های حمل‌ونقل کلان‌شهری 125 139 220448 10.22034/judpm.2025.511600.1017 FA علیرضا نوری پژوهشگر حوزۀ حمل‌ونقل شهری‌، دانشگاه بریتیش کلمبیای شمالی (UNBC)، بریتیش کلمبیا، کانادا 0009-0000-7285-9824 Journal Article 2025 02 13 This research paper examines global experiences in applying Artificial Intelligence (AI) to metropolitan transportation systems. It analyzes various AI applications, their impacts on efficiency, sustainability, and safety, and the challenges encountered in their implementation. Given serious challenges such as traffic congestion and pollution in metropolises like Tehran, the use of AI can help improve traffic management and reduce accidents. The paper explores different methods, including data collection and analysis, optimization of traffic lights, and accident prediction. It also addresses challenges such as the need for strong infrastructure, privacy concerns, and cybersecurity issues. Finally, it offers suggestions for future research, including the development of models, integration with emerging technologies, and the design of effective policies to manage social and ethical challenges. این مقالۀ پژوهشی، تجارب جهانی در زمینۀ کاربرد هوش مصنوعی (AI) در سیستم‌های حمل‌ونقل کلان‌شهری را بررسی می‌کند. در این مقاله کاربردهای مختلف هوش مصنوعی، تأثیرات آن‌ها بر بهره‌وری، پایداری و ایمنی، و چالش‌های موجود در پیاده‌سازی آن‌ها مورد تحلیل قرار گرفته است. این مقاله به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی (AI) در سیستم‌های حمل‌ونقل کلان‌شهری می‌پردازد و تأثیرات آن بر کارایی، پایداری و ایمنی را تحلیل می‌کند. با توجه به چالش‌های جدی مانند ازدحام ترافیک و آلودگی در کلان‌شهرهایی نظیر تهران، استفاده از AI می‌تواند به بهبود مدیریت ترافیک و کاهش تصادفات کمک کند. مقاله به بررسی روش‌های مختلفی مانند جمع‌آوری و تحلیل داده‌های ترافیکی، بهینه‌سازی چراغ‌های راهنمایی و پیش‌بینی حوادث می‌پردازد. همچنین، چالش‌هایی همچون نیاز به زیرساخت‌های قوی، نگرانی‌های حریم خصوصی و امنیت سایبری را مورد توجه قرار می‌دهد. در نهایت، پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده از جمله توسعۀ مدل‌ها، ادغام با فناوری‌های نوظهور و طراحی سیاست‌های مؤثر برای مدیریت چالش‌های اجتماعی و اخلاقی ارائه می‌دهد.

https://www.judpm.ir/article_220448_aa0a201c487bab55c3f0f7d4ce7ef217.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 Popularizing Urban Capital Projects: A Participatory Economics Approach to Enhancing Public Participation and Achieving Sustainable Growth in Metropolitan Areas مردمی‌سازی پروژه‌های سرمایه‌ای شهری: تحولی برای افزایش مشارکت عمومی و تحقق رشد پایدار در کلان‌شهرها 141 157 219303 10.22034/judpm.2025.512640.1020 FA رضا نصراصفهانی دانشیار اقتصاد شهری دانشگاه هنر اصفهان 0000-0002-8195-1339 Journal Article 2025 02 10 This article examines the democratization of urban capital projects and its impact on public participation and sustainable development. In recent years, cities have faced challenges in financing and implementing infrastructure projects. One effective solution is to increase citizens' involvement in financing, decision-making, and executing urban projects. The Public-Private Partnership (PPP) model, which involves government collaboration with the private sector, offers benefits like reducing government expenditures, improving project quality, accelerating completion, and attracting foreign investment. However, challenges such as excessive dependence on private investors and potential corruption also exist. To address these issues, democratizing urban projects through active citizen participation is proposed. Crowdfunding, allowing citizens to contribute small investments to urban projects, has proven successful in countries like the U.S., Iceland, and France. This article is based on three theoretical frameworks: collaborative governance, social capital, and the sharing economy. In Iran, challenges like lack of transparency and unclear frameworks for crowdfunding hinder the effective implementation of this model. It is suggested to combine the PPP model with crowdfunding, create digital platforms for citizen participation, and offer financial incentives for small-scale investors. The conclusion emphasizes that democratizing urban projects is an innovative and effective approach for achieving sustainable urban development. مشارکت جمعی در تعریف و اجرای پروژه‌های سرمایه‌ای شهری، یکی از روش‌های تجربه‌شده برای افزایش کارآمدی، شفافیت و تحقق توسعۀ پایدار است. این مقاله با بررسی تجربیات جهانی به صورت مروری و تحلیل نمونه‌هایی از سایر کشورها، نقش مشارکت جمعی در تحقق پروژه‌های عمومی خصوصی شهری را بررسی کرده است. پروژه‌های سرمایه‌ای شهری یکی از ابزارهای توسعۀ پایدار در کلان‌شهرها محسوب می‌‌شود. با این‌حال، فرایند تصمیم‌گیری و اجرای این پروژه‌ها بیشتر به ‌صورت متمرکز و بدون مشارکت جمعی شهروندان انجام می‌شود. مردمی‌سازی این پروژه‌ها، شامل افزایش شفافیت، تقویت مشارکت جمعی و گسترش الگوهای تأمین مالی مشارکتی ـ جمعی است و به بهبود کارایی، پذیرش اجتماعی و پایداری مالی این طرح‌ها منجر می‌‌شود. در بررسی چالش‌ها و فرصت‌های اجرای این رویکرد، نقش قوانین و مقررات خاص و تعریف شفاف موضوع در قوانین و مقررات یکی از دلایل اصلی گسترش موضوع در کلان‌شهرهای کشورهای توسعه‌یافته بوده است. این موضوع به عنوان شرط لازم برای موفقیت پروژه‌ها تلقی می‌‌شود. می‌‌توان گفت که شرط کافی موضوع، وجود سرمایۀ اجتماعی است. حال با توجه به سه چالش محدودیت‌های بودجه‌ای، عدم اعتماد بین بخش‌های دولتی و خصوصی و ضعف در مشارکت مردمی با ترکیب سه نظریۀ حکمرانی مشارکتی، سرمایه اجتماعی و اقتصاد مشارکتی می‌توان راهکارهایی برای توسعۀ مدل‌های مردمی‌سازی با عنوان حکمرانی شبکه‌ای با سرمایه‌گذاری جمعی برای توسعۀ شهری پایدار ارائه داد.

https://www.judpm.ir/article_219303_9b6f5101c527fce998371fc19523a6d5.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 Determining the Impacts of Household Hazardous Wastes on the Occupational Injuries of working in Municipal by Delphi Method: A Qualitative Study نقش پسماندهای خطرناک خانگی بر پیامدها و آسیب‌های شغلی کار در مراکز دفن پسماند شهری به روش دلفی: یک مطالعۀ کیفی 159 171 219426 10.22034/judpm.2025.512943.1022 FA هومن غلامپور ارباستان دکتری مهندسی محیط زیست، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران هژبر غلامپور ارباستان دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی ـ گرایش بازاریابی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2025 02 19 Workers are exposed to the various compounds of waste and their consequences, in different waste management stages from collection to final disposal. Hazardous characteristics of some kind of household waste may affect occupational injuries in the waste management sector. This study aimed to investigate the occupational injuries of household hazardous wastes on municipal waste landfill workers by the Delphi method. The method used in the present study is classified into descriptive and qualitative categories. In the first step, all the consequences and occupational injuries associated with working in municipal solid waste landfills are extracted by reviewing previous studies. Next, extracted occupational injuries were ranked according to the degree of vulnerability to the presence of household hazardous waste based on the Delphi method. Findings of the present study shows that among 19 occupational injuries related to working in landfills, 6 occupational consequences including workplace accidents, healthcare, work-related illnesses, job stress, premature disability, and work indifference were detected as the most vulnerable to the presence of household hazardous waste. In order to encourage citizens to separate waste at the source of production, steps can be taken to increase public participation in the management of household hazardous waste, by using the capacity of Article (8) of the law and calculating the cost of waste management services based on the PAYT method, as well as attracting public participation by promoting public awareness and culture (taking advantage of the capacity of Articles (6) and (21) of the Waste Management Law). کارکنان بخش مدیریت پسماند در مراحل مختلف این فرایند، از جمع‌آوری تا دفع نهایی در معرض مواجهه با ترکیبات مختلف موجود در پسماند‌ها و آسیب‌های ناشی از آن‌ها قرار دارند. ماهیت خطرناک برخی از انواع پسماندهای تولیدی توسط خانوارها می‌تواند در ایجاد و تشدید آسیب‌های شغلی کارکنان حوزۀ مدیریت پسماند مؤثر باشد. در این پژوهش در گام نخست، با روش اسنادی و مطالعات کتابخانه‌ای به جمع‌آوری کلیۀ پیامدها و آسیب‌های شغلی مترتب با دفن پسماندهای شهری روی کارگران و کارکنان مراکز دفن در پژوهش‌های پیشین پرداخته شد. در گام بعدی پیامدها و آسیب‌های شغلی مستخرج به منظور رسیدن به آسیب‌های شغلی با بیشترین تأثیرپذیری از حضور پسماندهای خطرناک خانگی به منظور اجرای تکنیک دلفی در اختیار پنل متخصصان قرار گرفته و آسیب‌های شغلی به‌ترتیب میزان تأثیرپذیری از پسماندهای خطرناک خانگی رتبه‌بندی شد. پژوهش حاضر نشان می‌دهد از میان 19 آسیب شغلی مترتب با کار در مراکز دفن پسماندهای شهری، 6 پیامد که مرتبط با نگرانی‌های ناشی از ایجاد جراحت‌ها، حوادث و بیماری‌های مرتبط با کار و از کار افتادگی ناشی از آن بوده، بیشترین تأثیرپذیری را از حضور پسماندهای خطرناک خانگی در جریان پسماند شهری دارند. در راستای عبور از شرایط کنونی می‌توان با استفاده از ظرفیت مادۀ (8) قانون و محاسبۀ بهای خدمات مدیریت پسماندها بر اساس روش PAYT و همچنین، جلب مشارکت مردمی با ارتقای آگاهی عمومی و فرهنگسازی (با بهره‌مندی از ظرفیت مواد (6) و (21) قانون مدیریت پسماندها) در جهت افزایش مشارکت عمومی در مدیریت پسماندهای جزء ویژۀ پسماند عادی گام برداشت.

https://www.judpm.ir/article_219426_f654edd7c5eb3459527efcbb7cbeebc8.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 Multi-Criteria Decision Making for Selecting the Optimal Urban Waste Management Method Using Analytic Hierarchy Process تصمیم‌گیری چندمعیاره برای انتخاب روش بهینۀ مدیریت پسماند شهری با استفاده از تحلیل سلسله‌مراتبی 173 188 219425 10.22034/judpm.2025.513772.1026 FA اسما فیاضی دانشجوی کارشناسی، گروه مهندسی انرژی‌های تجدیدپذیر، دانشکدۀ مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران رضا فلاح دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی تبدیل انرژی، دانشکدۀ مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران سارا محمودیان یونسی دانشجوی دکتری، گروه مهندسی انرژی‌های تجدیدپذیر، دانشکدۀ انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران مجید زندی دانشیار، گروه مهندسی انرژی‌های تجدیدپذیر، دانشکدۀ انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران Journal Article 2025 02 01 Municipal solid waste management has become one of the major challenges in modern cities due to the rapid increase in waste generation and the limitation of natural resources. Selecting an optimal waste management method requires the consideration of environmental, economic, technical, and social criteria to not only minimize negative environmental impacts but also make the best use of available resources. In this study, various waste management methods including pyrolysis, recycling, composting, anaerobic digestion, incineration, and refuse-derived fuel were evaluated and prioritized using the Analytic Hierarchy Process (AHP). The evaluation criteria included investment cost, environmental pollution, resource availability, required technical expertise, social acceptance, energy consumption, and process efficiency. The weights of criteria and alternatives were determined based on expert opinions. Criteria where lower values indicate higher desirability were inverted within the software to ensure consistency in the evaluation. The results of this study indicate that sustainable and cost-effective methods such as recycling (score: 0.0982) and anaerobic digestion (score: 0.0879), due to their ability to generate valuable products, reduce pollution, and offer economic benefits, are more suitable for urban waste management compared to costly and polluting methods such as incineration and pyrolysis. Furthermore, the findings suggest that combining different methods and adopting integrated approaches can enhance the effectiveness of waste management systems and contribute to achieving sustainability goals. امروزه، مدیریت پسماند شهری به ‌دلیل افزایش روزافزون تولید پسماند و محدودیت منابع طبیعی به یکی از چالش‌های اساسی شهرهای مدرن تبدیل شده است. انتخاب نوعی روش بهینه برای مدیریت پسماند نیازمند در نظر گرفتن معیارهای زیست‌محیطی، اقتصادی، فنی و اجتماعی است تا علاوه بر کاهش اثرهای منفی بر محیط زیست، از منابع موجود به بهترین شکل استفاده شود. در این پژوهش، با استفاده از روش تحلیل سلسله‌مراتبی، روش‌های مختلف مدیریت پسماند شامل پیرولیز، بازیافت، کمپوست‌سازی، هضم بی‌هوازی، سوزاندن و تبدیل به سوخت مشتق‌شده مورد ارزیابی و اولویت‌بندی قرار گرفته‌اند. معیارهای ارزیابی شامل هزینه‌های سرمایه‌گذاری، آلاینده‌های زیست‌محیطی، دسترسی به منابع، نیاز به نیروی متخصص، پذیرش اجتماعی، مصرف انرژی و کارایی فرایند هستند. برای تعیین وزن معیارها و گزینه‌ها، از نظرهای خبرگان استفاده شده است. معیارهایی که مقدار کمتر آن‌ها نشان‌دهندۀ مطلوبیت بالاتر بود، در نرم‌افزار به ‌صورت معکوس در نظر گرفته شدند. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد روش‌های پایدار و کم‌هزینه مانند بازیافت با امتیاز 0982/0 و هضم بی‌هوازی با امتیاز 0879/0 به‌ دلیل تولید محصول‌های ارزشمند، کاهش آلودگی و بهره‌وری اقتصادی، نسبت به روش‌های پرهزینه و آلاینده مانند سوزاندن و پیرولیز به منظور مدیریت پسماند شهری مناسب‌تر هستند. علاوه بر این، یافته‌ها نشان می‌دهند ترکیب روش‌های مختلف و استفاده از رویکردهای یکپارچه می‌تواند اثربخشی سامانۀ مدیریت پسماند را بهبود بخشد و در دستیابی به اهداف پایداری مؤثر باشد.

https://www.judpm.ir/article_219425_76f7ba7628624abad55ee8f56c645395.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 An analysis of the role of urban policies on the development of the physical spatial structure of new Towns (Case study: Sadra City) تحلیلی بر نقش سیاست‌گذاری‌های شهری بر توسعۀ ساختار کالبدی فضایی شهرهای جدید (مورد مطالعه: شهر صدرا) 189 205 219304 10.22034/judpm.2025.514536.1027 FA علی شمس‌‌الدینی دانشیار گروه جغرافیا، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران 0000-0001-9757-4331 سید علیرضا کاظمی دانش‌آموختۀ گروه مدیریت امور شهری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران محمدعلی خلیجی استادیار گروه شهرسازی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران 0000-0002-8695-6569 Journal Article 2025 02 06 New towns in Iran are designed to reduce population pressure on metropolises, but differences in goals and implementation have had different effects on their physical structure. This study analyzes the role of urban policies on the development of the physical-spatial structure of Sadra, that located 15 kilometers northwest of Shiraz. This study, with a descriptive-analytical method and an applied approach, used a questionnaire and field and documentary data, and the data were determined through a researcher-made questionnaire of 100 people (professors and experts in the field of urban planning in Fars province) according to the common standards of the regression method to provide a sufficient sample size to achieve meaningful results. The findings show that urban policies, with a correlation of 0.618, explain 61 percent of the changes in the physical-spatial structure of Sadra. The factors of planning and organization (beta = 0.502), decision-making and policy-making (beta = 0.205), and administrative affairs and services (beta = 0.064) have the greatest impact, respectively. Transportation network, citizen participation, and waste management were identified as the most important influencing factors, while weaknesses in maintaining public spaces and institutional coordination are the main challenges. These results are in line with global studies and emphasize the need to pay attention to sustainability, spatial justice, and participation in policy-making. شهرهای جدید در ایران به ‌منظور کاهش فشار جمعیتی بر کلان‌شهرها طراحی شده‌اند، اما تفاوت در اهداف و اجرا، تأثیرات متفاوتی بر ساختار کالبدی آن‌ها گذاشته است. این پژوهش به تحلیل نقش سیاست‌گذاری‌های شهری بر توسعۀ ساختار کالبدی ـ فضایی شهر جدید صدرا، واقع در 15 کیلومتری شمال غرب شیراز، می‌پردازد. این مطالعه با روش توصیفی ـ تحلیلی و رویکرد کاربردی، از پرسش‌نامه و داده‌های میدانی و اسنادی بهره برده و داده‌ها را از طریق پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته از 100 نفر (اساتید و کارشناسان حوزۀ برنامه‌ریزی شهری در استان فارس) با توجه ‌به استانداردهای متداول روش رگرسیون تعیین شد تا حجم نمونۀ کافی برای دستیابی به نتایج معنادار فراهم شود. یافته‌ها نشان می‌دهد سیاست‌گذاری‌های شهری با همبستگی 618/0، 61 درصد از تغییرات ساختار کالبدی ـ فضایی صدرا را تبیین می‌کنند. عوامل برنامه‌ریزی و سازماندهی (بتا = 502/0)، تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری (بتا = 205/0) و امور اجرایی و خدماتی (بتا = 064/0) به‌ترتیب بیشترین تأثیر را دارند. شبکۀ حمل‌ونقل، مشارکت شهروندان و مدیریت پسماند از مهم‌ترین عوامل مؤثر شناخته شدند، در حالی ‌که ضعف در نگهداری فضاهای عمومی و هماهنگی نهادی چالش‌های اصلی هستند. این نتایج با مطالعات جهانی هم‌راستا است و بر ضرورت توجه به پایداری، عدالت فضایی و مشارکت در سیاست‌گذاری تأکید دارد. پیشنهادها شامل تقویت هماهنگی نهادی، بازنگری سیاست‌های زمین، ارتقای مشارکت شهروندان و پایش مستمر سیاست‌هاست. این پژوهش نشان می‌دهد سیاست‌گذاری پیشرفتۀ شهری می‌تواند به توسعۀ متعادل شهرهای جدید منجر شود، اما موفقیت آن نیازمند رفع ناهماهنگی‌ها و تمرکز بر اجرا است. نتایج برای صدرا و سایر شهرهای جدید ایران قابل‌ تعمیم است و راهنمایی برای سیاست‌گذاری پایدار ارائه می‌دهد.

https://www.judpm.ir/article_219304_f0c554f3aa47e0ca3f14680d7febbd81.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 Green Transformation of the Capital: A Comprehensive Vision for Electric Transportation in Tehran تحول سبز پایتخت؛ چشم‌انداز جامع حمل‌ونقل برقی شهر تهران 207 230 219305 10.22034/judpm.2025.515395.1030 FA مهدی باوقار زعیمی استادیار، دانشکدۀ عمران، دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال، تهران، ایران سامان مشاق‌زاده مدیرعامل شرکت مشاوران اندیشکار، تهران، ایران قاسم گودرزی کارشناسی ارشد عمران ـ راه‌ و ترابری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران محمدتقی طاحونه کارشناسی ارشد مهندسی سیستم‏های انرژی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران امیر مهدوی دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی حمل‌ونقل، دانشکدۀ مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0001-7309-5002 Journal Article 2025 02 06 Tehran, as one of the most populous metropolitan areas in the region, faces significant challenges related to air pollution and traffic congestion, primarily driven by the heavy reliance of its transportation fleet on fossil fuels. The electrification of transportation has emerged as a critical strategy to mitigate greenhouse gas emissions, enhance air quality, and achieve sustainable development in the city. This study aims to provide a comprehensive vision for the green transformation of Tehran’s transportation system. It begins by exploring the global context of this transition, drawing on international data and the successful experiences of leading countries such as China, Norway, and Denmark, while also examining the challenges encountered by other nations. Subsequently, the current state of Tehran is analyzed, highlighting key achievements such as the introduction of electric buses, the replacement of aging taxis with electric models, the installation of charging stations across the city, and the development of a comprehensive electrification plan. The study also addresses existing barriers, including the lack of adequate charging infrastructure, dependence on a fossil fuel-based electricity grid, and financial constraints. To overcome these challenges, practical recommendations are proposed for Tehran’s future development, including the enhancement of charging infrastructure with a focus on renewable energy sources, the provision of sustainable financial support, the promotion of public awareness, and the implementation of cohesive policy frameworks to expand the electric public transportation fleet. The findings suggest that by leveraging global best practices and adopting these recommendations in a coordinated manner, Tehran has the potential to become a regional model for sustainable transportation, taking significant strides toward reducing air pollution and realizing the vision of a green capital. تهران به‌ عنوان یکی از کلان‌شهرهای پرجمعیت منطقه، با چالش‌های جدی آلودگی هوا و ترافیک مواجه است که عمدتاً ناشی از وابستگی ناوگان حمل‌ونقل به سوخت‌های فسیلی است. برقی‌سازی حمل‌ونقل به‌ عنوان راهکاری اساسی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، بهبود کیفیت هوا، و تحقق توسعۀ پایدار در این شهر مطرح شده است. این پژوهش با هدف ترسیم چشم‌اندازی جامع برای دگرگونی سبز حمل‌ونقل پایتخت، ابتدا زمینۀ جهانی این تحول را با تکیه ‌بر داده‌های جهانی و تجربیات موفق در کشورهای پیشرو مانند چین، نروژ، و دانمارک و همچنین، چالش‌های به‌وجود‌آمدۀ قبلی در برخی کشورها بررسی می‌کند. سپس، وضعیت کنونی تهران را تحلیل می‌کند و دستاوردهایی نظیر ورود اتوبوس‌های برقی، جایگزینی تاکسی‌های فرسوده با مدل‌های برقی، نصب ایستگاه‌های شارژ در نقاط مختلف شهر، و تدوین سند طرح جامع برقی‌سازی را برجسته می‌سازد. این مطالعه همچنین به موانع موجود، از جمله کمبود زیرساخت‌های شارژ، وابستگی به شبکۀ برق فسیلی، و محدودیت‌های مالی می‌پردازد و پیشنهادهایی عملی برای بهبود روند توسعۀ آتی برای شهر تهران؛ از جمله تقویت زیرساخت‌های شارژ با تأکید بر انرژی‌های تجدیدپذیر، ارائۀ حمایت‌های مالی پایدار، افزایش آگاهی عمومی، و سیاست‌گذاری منسجم برای توسعۀ ناوگان حمل‌ونقل عمومی برقی ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد تهران با الگوبرداری از تجربیات جهانی و اجرای هماهنگ این پیشنهادها، می‌تواند به الگویی منطقه‌ای در حمل‌ونقل پایدار تبدیل شود و گامی مؤثر در کاهش آلودگی هوا و تحقق پایتختی سبز بردارد.

https://www.judpm.ir/article_219305_fc0b0fc41c89d8a1cc8dd895fc205df2.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 A Smart IoT-VR Framework for Designing Urban Flood Warning Systems ارائۀ چارچوب هوشمند IoT-VR به منظور طراحیِ سامانه‌هایِ هشدارِ سیلاب شهری 231 245 219577 10.22034/judpm.2025.517126.1033 FA رامتین طاوسی راد دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0009-0006-3284-2140 محمد انصاری قوجقار استادیار، گروه مهندسی احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران 0000-0003-0485-5551 Journal Article 2025 02 13 Urban floods are among the most significant environmental, social, and economic natural hazards in urban watersheds. This research aims to explore the feasibility of utilizing cutting-edge Internet of Things (IoT) and Virtual Reality (VR) technologies for designing smart urban flood warning systems. Using a descriptive-analytical approach based on previous studies and library resources, this research analyzes the concept of urban flooding, flood warning systems, and the impact of IoT and VR on flood control. Flood warning systems play a crucial role in predicting and managing urban floods. IoT is employed for collecting, processing, and analysing large-scale environmental data and sharing the obtained information with other systems in a cloud-based shared environment. VR can be used to materialize scenarios and simulate them to find optimal solutions. The results of this research indicate that the use of these technologies leads to increased prediction accuracy, reduced response time during crises and lower costsduring urban floods. سیلاب‌های شهری، از مهم‌ترین مخاطرات طبیعی زیست‌محیطی، اجتماعی و اقتصادی در آبخیزهای شهری هستند. برای پیشگیری و مدیریت یکپارچۀ بلایای طبیعی باید از راهکارهای هوشمندانه و به‌روز استفاده کرد. این پژوهش، با هدف امکان به‌کارگیریِ فناوری‌های نوین اینترنت ‌اشیا و واقعیت مجازی، به منظور طراحیِ سامانه‌هایِ هشدارِ هوشمند سیلاب شهری انجام شد. در پژوهش حاضر، با استفاده از مطالعات پیشین انجام‌شده و منابع کتابخانه‌ای به روش توصیفی ـ تحلیلی، مفهوم سیلابِ شهری، سامانه‌هایِ هشدارِ سیلاب، تأثیر اینترنت اشیا و واقعیت مجازی بر کنترل پدیدۀ سیلاب مورد تحلیل قرار گرفته است. سامانه‌هایِ هشدارِ سیلاب برای پیش‌بینی و مدیریت سیلاب شهری نقش مهمی را ایفا می‌کنند. از اینترنت اشیا به‌ منظور‌ جمع‌آوری، پردازش، تحلیل داده‌های کلان محیطی و اشتراک‌گذاری اطلاعات به‌دست‌آمده در محیط اشتراکی ابری با سایر سامانه‌ها بهره برد و از واقعیت مجازی می‌توان به منظور عینیت‌بخشی به سناریوها و شبیه‌سازی آن‌ها برای یافتن راهکارهای بهینه برای هر سناریوی ممکن و آمادگی کامل در برابر سناریوها استفاده کرد. نتایج این پژوهش نشان داد استفاده از این فناوری‌ها به افزایش دقت پیش‌بینی‌ها، کاهش زمان مورد نیاز برای کنترل بحران و کاهش هزینه‌ها هنگام وقوع سیلاب شهری می‌انجامد. این پژوهش می‌تواند یک گام مهم در جهت مدیریت هوشمند فضای شهری هنگام وقوع بلایای طبیعی و همچنین کاهش خطرات پدیده‌های حدی نظیر سیلاب منجر شود.

https://www.judpm.ir/article_219577_2ac2712688c6b677d392dc44daa103fa.pdf

انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 2 2025 05 10 Ranking of financing methods for electrification of urban bus fleets in the Iranian capital market رتبه‌بندی روش‌های تأمین مالی برقی‌سازی ناوگان اتوبوس شهری در بازار سرمایه ایران 247 262 219338 10.22034/judpm.2025.510867.1015 FA سید مهدی حسینی دکترای مهندسی برق قدرت، دانشگاه علوم تحقیقات، مدیرکل بودجه، تسهیل سرمایه‌گذاری و تجهیز منابع مالی ساتبا سید فرحان موسویان دکترای مهندسی سیستم‌های انرژی، دانشگاه تهران، کارشناس بازار برق ساتبا Journal Article 2025 02 16 Air pollution and traffic in Tehran have become a major challenge in recent years. By examining the data published by the Tehran Municipality, part of this challenge can be seen in the reduction in the number of Tehran city buses and the slow pace of their electrification. In this study, referring to the lack of financial resources in the contractionary state of the Iranian economy, financing methods through the capital market have been introduced. To find the best financing option for the electrification of Tehran buses, these options have been evaluated using the TOPSIS tool. Decision matrix data has been collected through a questionnaire from 21 experts in the field of financing. Finally, considering the four criteria of financing cost, size and capacity to absorb resources, time horizon and ease of process, lease-to-own bonds were ranked first. Also, in order to create sustainability in the process of fleet modernization and development, it has been suggested that the Ministry of Oil use the capacity to issue savings certificates for the municipality to complete lease-to-own bonds. آلودگی هوا و ترافیک تهران در سال‌های اخیر به یک چالش اساسی تبدیل شده است. با بررسی داده‌های منتشرشده توسط شهرداری تهران، بخشی از این چالش را می‌توان در کاهش تعداد اتوبوس‌های شهری تهران و نیز سرعت پایین برقی‌سازی آن‌ها دانست. در این مطالعه، با اشاره به کمبود منابع مالی در وضعیت انقباضی اقتصاد ایران، روش‌های تأمین مالی از طریق بازار سرمایه معرفی شده است. برای یافتن بهترین گزینۀ تأمین مالی برقی‌سازی اتوبوس‌های تهران، این گزینه‌ها توسط ابزار TOPSIS مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. داده‌های ماتریس تصمیم از طریق پرسشنامه از 21 نفر از خبرگان حوزۀ تأمین مالی جمع‌آوری شده است. در نهایت، با در نظر گرفتن چهار معیار هزینۀ تأمین مالی، اندازه و ظرفیت جذب منابع، افق زمانی و سهولت فرایند، اوراق اجاره به شرط تملیک در جایگاه اول قرار گرفت. همچنین، برای ایجاد پایداری در فرایند نوسازی و توسعۀ ناوگان، استفاده از ظرفیت صدور گواهی صرفه‌جویی توسط وزارت نفت برای شهرداری در تکمیل اوراق اجاره به شرط تملیک پیشنهاد شده است.

https://www.judpm.ir/article_219338_3b241b3f7220c5099f51d916a100474b.pdf