انتشارات شهرداری تهرانسیاست گذاری پیشرفت شهری3092-653X1120250104Optimization of solar heating system for heating urban spaces and domestic water heatingبهینهسازی سیستم گرمایش خورشیدی جهت گرمایش فضاهای شهری و آبگرمکن خانگی11721276010.22034/judpm.2025.212760.1000FAرحیمزاهدیاستادیار، گروه حکمرانی انرژی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-6837-8729حسینیوسفیاستاد، گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-6372-5127ملیکااصغرزادهکارشناسی مهندسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد، تهران، ایرانفاطمهشمسدکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایرانسارهدانشگردکترای مهندسی برق، دانشکدۀ مهندسی برق، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایرانسهندحیدریکارشناسی ارشد معماری سیستمهای کامپیوتری، دانشکدۀ مهندسی کامپیوتر، دانشگاه خواجه نصیر، تهران، ایرانابوالفضلاحمدیدانشیار، گروه مهندسی سیستمهای انرژی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایرانJournal Article20241021With the industrialization of countries and the increase in urban population, humanity has an urgent need for energy. Over the past few decades, to address this necessity, humans have increasingly relied on fossil fuels. This reliance has resulted in the emission of greenhouse gases into the Earth's atmosphere, leading to global warming. Consequently, numerous natural hazards, such as climate change and the endangerment of habitats, have arisen. Two major concerns regarding fossil fuels are their rapid depletion and their significant contribution to global warming. Solar energy, as a renewable, abundant, and inexhaustible resource, offers a viable alternative to fossil fuels, producing considerably less pollution. In this study, we first introduce and analyze a thermal-solar system. Subsequently, using the TRNSYS software and its associated plugins, we model a hybrid thermal-solar system employing a liquid working fluid. Finally, the system is optimized using the GENOPT program, and the results for the optimized system are obtained and discussedبا توجه به صنعتی شدن کشورها و افزایش جمعیت شهرنشینی، بشر نیاز مبرمی به انرژی دارد. طی چند دهۀ اخیر، بشر برای تحقق این امر روی به استفاده از سوختهای فسیلی آورده که باعث ورود گازهای گلخانهای به جو زمین و افزایش دمای کرۀ زمین شده است که این امر مخاطرات طبیعی بسیاری از جمله تغییر اقلیم آبوهوا و به خطر افتادن زیستگاه جانداران را در پی دارد. دو نگرانی عمده در مورد سوختهای فسیلی وجود دارد؛ کاهش سریع آنها و سهم آنها در افزایش گرمایش جهانی. انرژی خورشیدی یکی منابع تجدیدپذیر در دسترس و تمامنشدنی است که میتواند جایگزین مناسبی برای سوختهای فسیلی باشد و آلودگیهای به مراتب کمتری ایجاد کند. در این مقاله ابتدا به معرفی و بررسی یک سیستم حرارتی ـ خورشیدی پرداخته شده است. سپس، توسط نرمافزار TRNSYS و افزونههای آن به مدلسازی یک سیستم حرارتی ـ خورشیدی ترکیبی با سیالکاری مایع پرداخته شده است. در نهایت، با استفاده از برنامۀ GENOPT سیستم را بهینهسازی کرده و نتایج را برای سیستم بهینه به دست آورده و در مورد آنها بحث شده است.https://www.judpm.ir/article_212760_4a21185e875237d35b1f9f9b9086271f.pdfانتشارات شهرداری تهرانسیاست گذاری پیشرفت شهری3092-653X1120250104Development of Urban Sports Culture through the Exploration of Sports Events and Urban Managementپرورش فرهنگ ورزش شهری از طریق اکتشاف رویدادهای ورزشی و مدیریت شهری193321447510.22034/judpm.2025.214475FAکیانوشذاکر حقیقیاستاد گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-7963-0499علیزینالی عظیمپژوهشگر پسادکتری طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران0000-0001-5486-8452Journal Article20241016Sports events have a profound and multifaceted impact on the development of urban sports culture, making their study of significant academic and practical importance. This research aims to examine how urban sports culture can be cultivated through the exploration and utilization of sports events, emphasizing the pivotal role of urban management. Using descriptive-library methods and logical analysis techniques, this study delves deeply into the influence of sports events on the enhancement of urban sports culture. Findings reveal that hosting sports events can act as a catalyst for fostering social cohesion, increasing a city’s attractiveness, and expanding its cultural and social impact locally and globally. These impacts highlight the importance of urban management in effectively integrating sports events into the broader framework of urban cultural development. The study presents several strategies: integrating sports events with local culture to create a distinctive urban identity, attracting exceptional cultural talents to enhance urban cultural evolution, and establishing cultural brands to boost the city's core competitiveness. Furthermore, urban management plays a crucial role in ensuring the sustainable use of sports infrastructure, fostering participatory planning, and leveraging sports events to strengthen social interaction and inclusivity. The findings of this research offer practical insights for policymakers and urban managers to optimize the synergy between sports events and urban management strategies, enabling the sustainable development of urban sports culture.رویدادهای ورزشی تأثیری عمیق و چندبعدی بر توسعۀ فرهنگ ورزش شهری دارند و بررسی این تأثیر از نظر علمی و عملی از اهمیت ویژهای برخوردار است. این پژوهش با هدف بررسی چگونگی پرورش فرهنگ ورزش شهری از طریق اکتشاف و بهرهبرداری از رویدادهای ورزشی و با تأکید بر نقش کلیدی مدیریت شهری انجام شده است. در این تحقیق از روشهای توصیفی ـ کتابخانهای و تجزیهوتحلیل منطقی استفاده شده تا تأثیرات رویدادهای ورزشی بر ارتقای فرهنگ ورزش شهری به طور عمیق بررسی شود. یافتهها نشان میدهند میزبانی رویدادهای ورزشی میتواند به عنوان یک عامل تسریعکننده انسجام اجتماعی را تقویت کند، جذابیت شهر را افزایش دهد و تأثیرات فرهنگی و اجتماعی آن را در مقیاس محلی و جهانی گسترش دهد. این تأثیرات نقش کلیدی مدیریت شهری را در یکپارچهسازی رویدادهای ورزشی با اهداف توسعۀ فرهنگی و اجتماعی شهر برجسته میکند. در راستای این اهداف، پژوهش پیشنهادهایی ارائه میدهد، از جمله: ادغام رویدادهای ورزشی با فرهنگ محلی برای ایجاد هویتی متمایز شهری، جذب استعدادهای برجستۀ فرهنگی برای ارتقای توسعۀ فرهنگی شهری، و ایجاد برندهای فرهنگی برای افزایش رقابتپذیری شهر. علاوه بر این، مدیریت شهری باید تضمینکنندۀ استفادۀ پایدار از زیرساختهای ورزشی، برنامهریزی مشارکتی، و بهرهگیری از رویدادهای ورزشی به عنوان ابزاری برای تقویت تعاملات اجتماعی و فراگیری باشد. نتایج این تحقیق راهکارهای عملیاتی برای سیاستگذاران و مدیران شهری فراهم میکند تا بتوانند همافزایی میان رویدادهای ورزشی و استراتژیهای مدیریت شهری را به طور مؤثر به کار گیرند و به توسعۀ پایدار فرهنگ ورزش شهری دست یابند.https://www.judpm.ir/article_214475_c410613e89811c14082086e4903e58cd.pdfانتشارات شهرداری تهرانسیاست گذاری پیشرفت شهری3092-653X1120250104Exploring the Role and Effects of Urban Development Planning on Alienation and Atomization of Urban Individuals (Case Study: Tehran Metropolis)واکاوی نقش و اثرات طرح های توسعۀ شهری در ازخودبیگانگی و اتمیزه شدن انسان شهری (نمونۀ موردی: کلانشهر تهران)355521446210.22034/judpm.2025.497357.1002FAعلیفرامرزی راددانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحمدحسینبوچانیاستادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20241016This research explores the role of urban planning interventions in shaping urban alienation in Tehran. Despite the remarkable speed of physical growth in the metropolis of Tehran—including roads, bridges, and skyscrapers—it seems that individuals are becoming increasingly alienated from themselves, their citizens, and their surrounding environment. Urban alienation, social fragmentation, and the disconnection between individuals and their urban surroundings have emerged as fundamental challenges of modern urban life. Over the past half-century, the three urban development plans of Tehran, designed to improve the quality of urban life, have inadvertently exacerbated these issues. As the primary strategic documents guiding urban interventions, these plans, instead of bridging the gap between human (inside) and the city (outside), have intensified feelings of powerlessness and lack of control over life. It could even be argued that they have deepened the distance between individuals and their own inner selves. The present study seeks to answer the question of whether urban development plans, as strategic documents in metropolises, address the issue of urban human alienation, reflection, and problem solving. In other words, can this issue be effectively tackled through urban development plans? The research approach, alongside a review of theoretical literature, employed a qualitative methodology using the Delphi technique to conduct interviews with experts and specialists in this field. The findings reveal that the decline of public spaces (10.68%), Persistent construction and physical monotony (9.71%), Expansion of large-scale highways (8.74%). These factors have played a significant role in expanding and deepening urban human alienation and social atomization.این پژوهش دربارۀ نقش مداخلات برنامهریزی شهری در شکلدهی به ازخودبیگانگی انسان در تهران است. با وجود سرعت قابل توجهی که در رشد کالبدی کلانشهر تهران مانند جادهها، پلها و برجها وجود دارد، به نظر میرسد به همان میزان انسانها با خود، همشهریان و محیط اطرافشان بیگانه میشوند. ازخودبیگانگی شهری، گسست اجتماعی و عدم پیوند میان افراد و محیط شهری به یکی از چالشهای اساسی زندگی شهری مدرن تبدیل شدهاند. طی تقریباً نیمقرن گذشته، طرحهای سهگانۀ توسعۀ شهری تهران که با هدف بهبود کیفیت زندگی شهری اجرا شدند، به طور ناخواسته این مشکلات را تشدید کردهاند. این طرحها به عنوان اصلیترین سندهای راهبردی شهر و ملاک عمل در مداخلات، به جای ایجاد پلی میان انسان (درون) و شهر (برون)، حس ناتوانی و عدم تسلط بر زندگی را بیش از پیش افزایش دادهاند به گونهای که شاید بتوان گفت که فاصلۀ بین انسان با خودش را نیز تشدید کردهاند. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال است که آیا طرحهای توسعۀ شهری به عنوان سند راهبردی در کلانشهرها در حل مسئلۀ ازخودبیگانگیِ انسانِ شهرنشین، اندیشهورزی و چارهجویی میکنند؟ و به بیانی دیگر، آیا میشود از طریق طرحهای توسعۀ شهری به حل این مسئله پرداخت؟<strong> </strong>رویکرد پژوهش در کنار مرور ادبیات نظری، از طریق روش کیفی و با استفاده از تکنیک دلفی، مصاحبهای با نخبگان و متخصصان این حوزه صورت گرفت. یافتهها نشان میدهد «افول قلمروی عمومی» با 68/10 درصد، «ساختوساز مدوام و بیقوارگی کالبدی» با 71/9 درصد و «افزایش ابعاد بزرگراهی» با 74/8 درصد تأثیر زیادی در گسترش و عمق بخشیدن به ازخودبیگانگی و اتمیزه شدن انسان شهری داشتهاند.https://www.judpm.ir/article_214462_db101545ba9a336cb1ba91821cb09f6e.pdfانتشارات شهرداری تهرانسیاست گذاری پیشرفت شهری3092-653X1120250104The role of urban management in urban culture and lifestyleنقش مدیریت شهری در فرهنگ شهری و سبگ زندگی577221493010.22034/judpm.2025.502718.1006FAناصرعبادتیدانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر و مرکز تحقیقات زمینشناسی و محیط زیست زمینکاولطف اللهفروزندهاستاد گروه مدیریت دانشگاه تربیت مدرس تهرانJournal Article20241016The significance of urban management in shaping urban culture and lifestyle cannot be understated. This article delves into the intricate relationship between urban development policies and their impact on the evolving cultural and social landscapes in cities within Iran. With the transition of city management responsibilities to non-governmental entities and public institutions, understanding its challenges and contributions becomes imperative. Utilizing a comprehensive approach that integrates articles, research studies, and library resources, this research adopts semi-structured qualitative interviews spanning the past three decades. By soliciting insights from cultural experts and urban management professionals, the study examines sociological, contextual, and behavioral determinants. The findings underscore that urban management policies both internal and influenced by global and governmental factors play pivotal roles in shaping urban culture, social services, and citizen lifestyles. The article emphasizes that a centralized approach to urban management, devoid of collaboration with relevant institutions and stakeholders, risks inefficiencies and challenges.درک تحولات فرهنگی در شهرها و نقش سیاستهای توسعۀ شهری در ایجاد تغییرات و دگرگونیها در حوزههای فرهنگی، اجتماعی و سبک زندگی از دغدغههای مهم حکمرانی در ایران است و با توجه به واگذاری مدیریت شهر به ساختارهای غیر دولتی و نهادهای عمومی و مردمی آسیبشناسی آن و نقش مدیریت شهری هدف این مقاله است. برای انجام این تحقیق با استفاده از گردآوری مقالات، پژوهشها و مطالعات کتابخانهای به صورت مصاحبۀ کیفی نیمهسارختاریافته به منظور تبیین ساختاری و با افق زمانی در یک مقطع تحلیلی (سه دهۀ اخیر) انجام گرفته است. به اینمنظور، با رویکرد کاربردی با اخذ نظر خبرگان فرهنگی کشور و حوزۀ مدیریت شهری عوامل زمینهای و رفتاری جامعهشناختی بررسی شده و در سه حوزۀ فرهنگی، اجتماعی و سبک زندگی شهروندی دیدگاهها احصا شد. یافتهها نشان داد سیاستگذاریهای مدیریت شهری در حوزههای خدمات شهری، عمرانی، اقتصادی و بهویژه فرهنگی ـ اجتماعی به عنوان عوامل درونی پیامدها و کارکردهای متفاوتی دارد و عوامل بیرونی اثرگذار جهانی و سیاستهای دولتی نیز در سبک زندگی شهری و شهرهای فرهنگمدار اثرگذار است. از اینرو، برنامهریزیهای متمرکز مدیریت شهری بدون هماهنگی و اقدامات مشترک با سایر نهادها و دستگاههای اجرایی مرتبط دچار پیچیدگی و با مشکلاتی همراه خواهد بود.https://www.judpm.ir/article_214930_5d25617feee6d8baf3a7e8ffbbf935b0.pdfانتشارات شهرداری تهرانسیاست گذاری پیشرفت شهری3092-653X1120250104Developing A Conceptual Framework For Participatory Budgeting In Tehran Municipalityارائۀ چارچوبی مفهومی برای بودجه ریزی مشارکتی در شهرداری تهران738921507510.22034/judpm.2025.500641.1004FAامیرشهرابی فراهانیدکتری مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران0009-0006-1699-4718رضاقنبریاندکتری حسابداری، دانشکدۀ حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران0000-0001-5943-4530سالاردانش فرکارشناسی ارشد بازرگانی بین الملل، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20241016The popularity of participatory budgeting as an institutional approach to involve citizens and use their opinions in urban management is increasing day by day. Participatory budgeting, as a new method in urban management, has been widely accepted worldwide in order to increase transparency and citizen participation in municipal decision-making. Considering the very important and significant role of citizens in the development and sustainability of the city, this method is used to attract their cooperation and participation in municipal activities and is a powerful tool in attracting citizens' cooperation and participation in municipal activities. However, participatory budgeting in Iran is a new method and has recently been considered. Therefore, in the present study, the authors have tried to design and introduce a framework for implementing participatory budgeting in Iranian municipalities by examining the common processes and mechanisms of establishing participatory budgeting in municipalities in developed countries.محبوبیت بودجهریزی مشارکتی به عنوان یک رویکرد نهادی برای مشارکت دادن شهروندان و استفاده از نظرات آنان در مدیریت شهری روزبهروز در حال افزایش است. بودجهریزی مشارکتی به عنوان یک روش جدید در مدیریت شهری، به منظور افزایش شفافیت و مشارکت شهروندان در تصمیمگیریهای شهرداری، به طور گستردهای در سراسر جهان پذیرفته شده است. این روش، با توجه به نقش بسیار مهم و حائز اهمیت شهروندان در توسعه و پایدارسازی شهر، برای جلب همکاری و مشارکت آنان در فعالیتهای شهرداری، به کار گرفته میشود و به عنوان ابزاری قدرتمند در جلب همکاری و مشارکت شهروندان در فعالیتهای شهرداری است. با اینحال، بودجهریزی مسارکتی در ایران روشی نوپا بوده و بهتازگی مورد توجه قرار گرفته است. از اینرو، در مطالعۀ حاضر نگارندگان کوشیدهاند تا با بررسی فرایند و سازوکارهای متداول استقرار بودجهریزی مشارکتی در شهرداریهای کشورهای توسعهیافته، چارچوبی را برای پیادهسازی بودجهریزی مشارکتی در شهرداریهای ایران طراحی و معرفی کنند.https://www.judpm.ir/article_215075_694332dd587e98a97e1ff85d47fda11f.pdfانتشارات شهرداری تهرانسیاست گذاری پیشرفت شهری3092-653X1120250104An Analysis of the Optimal Size of Neighborhoods (in Terms of Population and Area) in Tehran Metropolisتحلیلی بر اندازۀ مطلوب محلات (از بعد جمعیت و مساحت) در کلانشهر تهران9110521510810.22034/judpm.2025.503093.1007FAندامیراکبریکارشناسی ارشد برنامهریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوینامیرحسینپورجوهریدکتری شهرسازی، عضو هیئت علمی گروه شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرقدسمریمابهریدکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20241016In the literature on urban planning, neighborhoods hold significant importance, and their optimal size in terms of population, area, and service levels has been defined by various scholars. Over time, these concepts have evolved in different countries and perspectives, and no universally agreed-upon standard has been presented. This paper reviews different views on the optimal size of a neighborhood and proposes an initial optimal population and area for neighborhoods in Tehran. Using a comparative analysis method, the current status of Tehran's neighborhoods in terms of population and area is examined and categorized, then compared with the optimal range. The results indicate that a new optimal standard needs to be defined for Tehran, as half of the neighborhoods do not fall within the acceptable range. This study emphasizes the necessity of establishing a specific framework for determining neighborhood boundaries to achieve spatial justice and equitable access to service.در ادبیات برنامهریزی شهری، محله جایگاه مهمی دارد و اندازۀ مطلوب آن از نظر جمعیت، مساحت و سطح خدمات توسط اندیشمندان مختلف تعیین شده است. با گذشت زمان، این مفاهیم در کشورهای مختلف و از دیدگاههای متفاوت، تغییر یافتهاند و هنوز حد مطلوبی که مورد توافق همگان باشد، ارائه نشده است. این مقاله به بررسی آرای مختلف دربارۀ اندازۀ مطلوب محله و تعیین یک حد مطلوب جمعیتی و مساحتی در شهر تهران میپردازد. با استفاده از روش تحلیل تطبیقی ـ مقایسهای، وضعیت موجود محلات تهران از حیث جمعیت و مساحت بررسی و طبقهبندی شده و سپس با بازۀ مطلوب مقایسه میشود. نتایج نشان میدهد لازم است حد مطلوب جدیدی برای تهران تعریف شود، زیرا نیمی از محلات در بازۀ قابل قبول قرار ندارند. این تحقیق تأکید میکند که برای دستیابی به عدالت فضایی و دسترسی عادلانه به خدمات، رسیدن به چارچوبی مشخص برای تعیین محدودۀ محلات ضروری است. حال آنکه این چارچوب میتواند اضافه کردن یک سطح جدید به ساختار تقسیمات شهری شهر تهران باشد.https://www.judpm.ir/article_215108_01b1d1d721b9e24f680383cb92addf15.pdf