انتشارات شهرداری تهران سیاست گذاری پیشرفت شهری 3092-653X 2 1 2025 04 04 Systematic Analysis of the Impact of Life Cycle Assessment of Materials on Urban Heat Island Mitigation: A Path Toward Sustainable Urban Policy Using the PRISMA Method تحلیل سیستماتیک تأثیر ارزیابی چرخۀ حیات مصالح بر کاهش جزیرۀ گرمایی شهری: رهیافتی به سوی سیاست‌گذاری پایدار شهری با استفاده از روش PRISMA 95 110 219283 10.22034/judpm.2025.512352.1019 FA مرتضی معاون دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش هنر، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز محمدعلی اله‌ربی شیرازی دانشجوی دکتری مهندسی سیستم‌های انرژی، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار دانشگاه تهران 0000-0001-6929-8835 محمدحسن قدوسی‌نژاد دکتری مهندسی سیستم‌های انرژی، دانشکدۀ مهندسی انرژی و منابع پایدار دانشگاه تهران 0000-0002-4724-5617 Journal Article 2024 12 02 Urban heat island (UHI) is a key challenge in densely populated cities, influenced by the thermal properties of materials, reflective and cooling materials, life cycle assessment (LCA) and urban policies. This study, using a systematic review and the PRISMA method, examines the impact of these factors in four categories and shows that materials with high heat capacity and low reflectance contribute significantly to the intensification of thermal effects. In contrast, the use of cooling materials and reflective coatings leads to a reduction in surface temperatures. In addition, LCA has been highlighted as an analytical tool for assessing the environmental impacts of materials and optimizing material selection. However, this method's lack of standardization and integration into urban policymaking has faced challenges. The findings suggest that integrating LCA into urban decision-making processes and developing policies that promote the development and use of sustainable materials can significantly reduce UHI and contribute to urban sustainability in various fields, such as environmental and energy. جزیرۀ گرمایی شهری (UHI) یکی از چالش‌های کلیدی در شهرهای متراکم است که تحت تأثیر ویژگی‌های حرارتی مصالح، مصالح بازتابنده و خنک‌کننده، ارزیابی چرخۀ حیات (LCA) و سیاست‌های شهری قرار دارد. این مطالعه با استفاده از مرور سیستماتیک و روش PRISMA، تأثیر این عوامل را در چهار دسته بررسی می‌کند و نشان می‌دهد مصالح با ظرفیت حرارتی بالا و ضریب بازتاب پایین نقش قابل‌ توجهی در تشدید اثرات گرمایی دارند، در حالی ‌که استفاده از مصالح خنک‌کننده و پوشش‌های بازتابی، کاهش دمای سطحی را به دنبال دارد. همچنین، LCA به‌ عنوان یک ابزار تحلیلی در ارزیابی تأثیرات زیست‌محیطی مصالح و بهینه‌سازی انتخاب مواد مطرح شده است، اما عدم استانداردسازی و یکپارچگی این روش در سیاست‌گذاری‌های شهری، چالش‌هایی را ایجاد کرده است. یافته‌ها بیانگر آن است که ادغام LCA در فرایندهای تصمیم‌گیری شهری و تدوین سیاست‌های تشویقی برای توسعه و استفاده از مصالح پایدار می‌تواند تأثیر بسزایی در کاهش UHI و دستیابی به پایداری شهری در زمینه‌های مختلف، مانند محیط‌ زیستی و انرژی داشته باشد. https://www.judpm.ir/article_219283_41a1882f6fed6f27d13e624650ab6669.pdf